โทโมโกะ

เรื่องนี้ส่งมาจากมิสเตอร์โอ โอพูดว่า … ผมเคยมีประสบการณ์หลอกหลอน ‘โคลิค’ หรือ ‘เด็กเห็นผี’ ฉันเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 13 กันยายน 1996 มันเกิดขึ้นเมื่อฉันยังเด็ก ปู่ของฉันบอกฉันว่าตั้งแต่ฉันเกิดฉันร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน จนกระทั่งปู่ของฉันไม่รู้จะทำอย่างไรฉันจึงแขวนคอห้อยลงมาจากคอ ดูเหมือนว่าฉันจะหลับ การนอนหลับปกตินั้นเงียบสงบ ปู่ของฉันบอกคุณยายว่า “ต้องมีบางสิ่งบางอย่างที่จะรบกวนลูกหลาน .. ” หลังจากนั้นฉันก็กลายเป็นเด็กทารกที่มักจะแขวนพระของเขาไปนอน โทโมโกะ

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฉันพบสถานการณ์ด้วยตัวเอง ในเวลานั้นฉันอายุ 10 ปีและอาศัยอยู่ในบ้านยายในจังหวัดอื่น ฉันมีสวนขนาดใหญ่รอบ ๆ บ้าน ฉันเล่นในสวน และฉันได้พบกับเพื่อนในรุ่นของฉันเขามาเล่นกับฉันทุกครั้ง วันจนกว่าเราจะใกล้ชิด .. จากนั้นวันหนึ่งฉันพาเขาไปดูคุณปู่และคุณยาย แต่ปู่และย่าของฉันสับสน จากนั้นก็บอกฉันว่า ‘เพื่อนคนไหน .. ฉันมองไม่เห็น ‘แม้จะอยู่ข้างฉันตอนเป็นเด็กฉันยังไม่ได้คิดหรือกลัวและเราก็ออกไปเล่นข้างนอก

จนกระทั่งเพื่อนของฉันพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันเริ่มแปลก เพื่อนของฉันพูดว่า คุณเห็นฉันจริงเหรอ ฉันตอบว่า ดูไม่เห็นกำลังเล่นจะพูดยังไงดี? ‘จากนั้นเพื่อนของฉันยิ้มและไม่พูดอะไรเลย .. ในขณะที่เราเดินไปเล่นที่บ่อน้ำใกล้บ้าน’ เราตายที่นี่ คุณมากับพวกเราสิ ‘แล้วเพื่อนของฉันก็เปลี่ยนไปและค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองก่อนที่จะกระโดดลงไปในบ่อน้ำนั่นคือทั้งหมดที่ฉันใส่ Derailleur ด้านหลังและตะโกนกลับบ้านทันที

หลังจากนั้นฉันก็ไม่กล้าออกจากบ้านอีกต่อไป และนั่นคือจุดเริ่มต้นสำหรับฉันที่จะเห็นผีตลอดฉันพบกับผีเป็นประจำเมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด ฉันยังเห็นวันนี้ แต่ส่วนใหญ่ฉันแสร้งทำเป็นไม่เห็น

โทโมโกะ

โทโมโกะ

This story was sent by Mr. O, saying … I have experienced haunting the ‘colic’ or ‘ghost boy’. I was born on Friday 13 September 1996. It happened when I was young. My grandfather told me that since I was born I cried all day and all night. Until my grandfather didn’t know what to do, I hung myself from my neck. Looks like I’m sleeping Normal sleep is quiet My grandfather told Grandma that “There must be something to annoy the offspring ..” After that I became a baby who often hung his monks to sleep in Tomoko.

One time I encountered the situation myself. At that time, I was 10 years old and lived in a grandmother’s house in another province. I have a large garden around the house. I play in the garden and I meet friends of my generation. He comes to play with me every time. Days until we are close .. Then one day I take him to see grandfather and grandmother But my grandfather and grandmother are confused Then told me, ‘Which friend .. I can’t see ‘Even though I was beside me as a child, I didn’t think or fear and we went outside to play.

Until my friend said something that made me strange My friend says Do you really see me? I replied “Look, see, play, what should I say?” ‘Then my friend smiled and said nothing .. while we walked to play at the well near the house.’ We die here. You come with us. ‘Then my friend changed and slowly looked up before jumping into the pond. That’s all I put on the rear derailleur and shouted immediately home.

After that, I didn’t dare to leave the house anymore. And that was the starting point for me to see ghosts forever. I met ghosts regularly when the sky became dark. I still see today But mostly I pretend not to see.

ติดตามเรื่องต่อไปได้ ที่นี้

สาระและข้อมูลเพิ่มเติมหหาได้ที่  GooGle